الله

«الله» اسم خاص[۱] و مشهورترین اسم خداوند در اسلام است.[۲] عالمان مسلمانان آن را محور توحید و اخلاص و دارای بالاترین جایگاه در قرآن و دعاها می‌دانند.[۳] همچنین می‌گویند الله فقط یک مصداق و معنا دارد و اسمی است که جامع همه صفات کمالی خداوند است و درباره غیرخداوند به کار نمی‌رود.[۴] به همین جهت،‌ الله محور بحث‌های پیرامون خدا در کتاب آسمانی مسلمانان و نهج البلاغه دانسته و گفته شده در قرآن همه صفات کمال برای الله اثبات می‌شود.[۵] کلمه الله محور دو شعار اصلی اسلام، یعنی شهادتین نیز هست؛ در شهادت نخست، وجود هر خدایی جز الله نفی می‌شود و در شهادت دوم، حضرت محمد(ص) به عنوان پیام‌آور الله معرفی می‌شود.[۶] کلمه الله، در کنار نام‌هایی مانند «رَب» و «اِلٰه»، شایع‌ترین نام‌های خدا در قرآن‌اند.[۷] تعداد تکرار واژه الله در قرآن را ۲۶۹۹،[۸] ۲۷۰۲[۹] و ۲۸۰۷ بار برشمرده‌اند.[۱۰] بسیاری از عالمان مسلمان الله را اسم اعظم می‌دانند.[۱۱] ازجمله دلایل اسم اعظم بودن این واژه این است که الله پایه و اساس توحید است و کافر، با گفتن آن، از کفر به ایمان منتقل می‌شود و اگر کسی به جای «لا اله الا الله»، «لا اله الا الرحمن» بگوید، از دایره کفر خارج و به دایره اسلام وارد نمی‌شود.[۱۲] در زبان فارسی، خدا مترادف واژهٔ «الله» است.[۱۳] در ترجمه‌های متأخر کتاب‌های مقدس یهودیان و مسیحیان و زرتشتیان، واژه‌های «یهوه»، «تئوس» و اهورامزدا که به خدا اشاره دارند، به الله ترجمه شده است.[۱۴] واژهٔ الله پیش از اسلام هم به کار می‌رفته است و در آیه ۸۷ سوره زخرف و آیه ۲۵ سوره لقمان به کاربرد این کلمه پیش از نزول قرآن اشاره شده است.[۱۵]